Nominativus

E Necyclopaedia

Nominativus est casus grammaticus, qui in linguae nominativo-accusativi subiectum officium fungitur, sicut Discipulus librus legit, ubi discipulus subiectum officium sustinet, et suffixum -us nominativus singularis designat. Altera functio nominativus est attributio praedicativa.

In nonnullae linguae nominativus singularis nullus signus proprius notatur. In lingua Latina quoque generi neutrus nominativus singularis nulla morpha cadit (cf. lac, ius, cornu, rete) praeter secunda declinatio (ut bell-um). Nec genus neutrus nominativus ab accusativus differt. Quod vestigius lingua Protoindoeuropaea esse putatur. Quae enim olim lingua ergativa fuisse videtur.

[recensere] Nominativus absolutus

Lingua Latina etiam nominativus absolutus habet:

  • Johannes seisoi pää painuksissa .
Instrumenta personalia
Communitas
Linguis aliis